كه اگر يك چشم بر هم زدن مرا به خودم واگذارى ، به بدى نزديك و از نيكى دور مىشوم . خدايا ! انيس وحشت من در گورم باش و اين عهد مرا روزى كه تو را ديدار مىكنم به من ارزانى فرماى . سپس به نيازهاى خود وصيت كند . ( 1 ) اين وصيت ، همان است كه در آيهء 91 سورهء نوزدهم ( مريم ) آمده و فرموده است : « مالك نمىباشند شفاعت را ، مگر كسى كه بگيرد از نزد خداى بخشنده عهد و پيمانى را . » و اين عهد و پيمان ميت است و وصيت بر هر مسلمانى حق است و لازم است كه اين را حفظ و به اين عمل كند . ( 2 ) امير المؤمنين على ( ع ) مىگويد : اين گونه وصيت كردن را پيامبر ( ص ) به من آموختند و فرمودند : جبريل ( ع ) به من آموزش داد . « 1 » ( 3 ) يكى از اين دو بزرگوار ( پيامبر يا على ) گفته‌اند كه خداوند فرموده است : اى آدمى زاده ! سه نعمت به تو ارزانى داشتم ، نخست آنكه ، چندان از معايب تو چشم پوشى كردم كه اگر افراد خانواده‌ات آن عيبها را مىدانستند ، تو را به خاك نمىسپردند ، و بر تو مال بخشيدم ، آنگاه از تو چيزى به وام خواستم و خيرى پيش نفرستادى ، و براى تو در هنگام مرگ در مورد يك سوم مالت اختيار قرار دادم ، باز هم خيرى انجام ندادى و پيش نفرستادى . « 2 » ( 4 ) پيامبر ( ص ) ضمن وصيت خود به على ( ع ) چنين فرمودند : اى على ! تو را در بارهء خودت به خصالى سفارش مىكنم كه بايد آن را حفظ و عمل كنى ( و سپس فرمودند : خدايا ! خود او را يارى فرماى ) ، نخست راستى است و هرگز نبايد از دهانت دروغى بيرون آيد . دوم پارسايى و هرگز به خيانت گستاخى مكن . سوم بيم از خداوند متعال آنچنان كه گويى او را مىبينى . چهارم بسيار گريستن براى خدا كه در قبال هر قطره اشك براى تو هزار خانه در بهشت ساخته مىشود . پنجم آنكه ، مال و جان خود را فداى دين خويش كنى . ششم آنكه سنت مرا در نماز و روزه و صدقات من عمل كنى ، يعنى پنجاه و يك ركعت در شبانروز نماز بگزارى ( واجب و نافله ) و از هر ماه سه روز ، روزه بگيرى ، پنجشنبهء اول و آخر هر ماه و چهارشنبهء وسط آن را ، اما در مورد صدقه دادن بايد چندان كوشش كنى كه با خود بگويى

--> ( 1 ) . با ذكر اسناد از فروع كافى و تهذيب و استبصار در وسائل الشيعه ، ج 6 ، ص 359 ، آمده است . م . ( 2 ) . خصال ، ج 1 ، ص 67 . م .